Uszebti – Służebnicy Życia Pozagrobowego
W starożytnym Egipcie istniały figurki, które miały służyć zmarłemu w zaświatach. Nazywano je Uszebti (lub Szabti) i były one jednymi z najważniejszych przedmiotów grobowych.
🔹 Czym były Uszebti?
Uszebti to niewielkie figurki, zazwyczaj wykonane z fajansu, drewna, kamienia lub brązu. Ich zadaniem było odciążenie zmarłego w pracy, którą musiałby wykonywać w krainie Ozyrysa. Egipcjanie wierzyli, że w zaświatach dusza zmarłego mogła zostać wezwana do pracy w polach trzcinowych i przy irygacji – dlatego figurki miały wykonywać te obowiązki zamiast niego.
🔹 Jak wyglądały?
Większość Uszebti miała kształt mumifikowanych postaci, często trzymających narzędzia rolnicze, takie jak motyki czy worki na zboże. Na ich powierzchni często wyrywano inskrypcje, zazwyczaj fragmenty Księgi Umarłych, które miały aktywować figurkę, by odpowiedziała na wezwanie i podjęła pracę w zaświatach.
🔹 Ile ich składano w grobowcach?
Liczba Uszebti w grobowcach różniła się w zależności od statusu społecznego zmarłego. W niektórych miejscach znajdowano ich 365 – po jednym na każdy dzień roku, a dodatkowo dodawano nadzorców, którzy mieli kierować ich pracą!
🔹 Czy były tylko dla faraonów?
Nie! Uszebti znajdowano w grobach zarówno faraonów, jak i zwykłych ludzi. Były dostępne dla każdego, kto mógł sobie na nie pozwolić, a ich jakość i ilość zależały od zamożności danej osoby.
🔹 Symboliczne znaczenie
Uszebti były nie tylko praktycznym rozwiązaniem dla życia pozagrobowego, ale także symbolem pomocy, opieki i kontynuacji życia po śmierci. Były jednym z elementów egipskiej wiary w to, że śmierć nie jest końcem, lecz początkiem nowej egzystencji.
