🎼 Muzyka, śpiew i rytm w Domu Wieczności
Na przedstawionej scenie widzimy dwie muzykujące kobiety: harfistkę i lutnistkę – to fragment dekoracji grobowca wezyra Rekhmiry (TT100) w Tebach Zachodnich, datowanego na czasy panowania Totmesa III (XVIII dynastia, ok. 1427–1400 p.n.e.).
🎵 Muzyka była integralną częścią życia i rytuałów starożytnych Egipcjan – towarzyszyła zarówno codzienności, jak i ceremoniom religijnym oraz pogrzebowym. Śpiew i gra na instrumentach były formą uwielbienia bogów, ale także przyjemnością duszy i ciała. W sztuce grobowej kobiety często występują jako utalentowane muzykantki, oddające się dźwiękom na cześć zmarłego – by radość trwała również w Zaświatach.
🎻 Harfa i lutnia były instrumentami szczególnie związanymi z Boginią Hathor – patronką miłości, radości i sztuki. Jej kult często obejmował muzykę, taniec i śpiew. Wierzono, że dźwięki te oczyszczają, leczą i łączą z boskością.
🕊️ Ten subtelny i piękny fresk to nie tylko zapis talentu kobiet Egiptu, ale także echo pragnienia harmonii pomiędzy światem doczesnym i tym po śmierci.
Na podstawie materiałów dostępnych na Patronite Amente Nofre